yanlış ahbap, doğru utanç

bugün otobüs durağında beklerken, tam karşımda sırtı dönük duran birini gördüm. 'aynen bu mustafa!' dedim içimden, hatta biraz da heyecanlandım. mustafa'yı görmeyeli baya olmuştu. tam omzuna dokunup 'naber kanka, n'apıyorsun buralarda?' diyecekken, o anda döndü. döndü ki dönmez olaydı... mustafa değil, bambaşka bir abi çıktı karşıma. gözleri hafif şaşkın, ben...

o kişi, hani sizinleken yaptığı bir şeyle bütün ortamın havasını değiştiren, sizi de yerin dibine sokan arkadaşınız var ya. işte yanlış ahbap tam da bu kişiye denir; onun yerine utanmaktan yanaklarınızın kıpkırmızı olduğu, 'ben bunu nereden tanıyorum?' diye düşündüğünüz anların genel adı da doğru utançtır.

yanlış ahbap, doğru utanç: genelde sana 'gel bi' hava alalım' deyip, sonra mekanın ortasında garsonla felsefik tartışmaya girerken seni arkada bırakan o arkadaşınla yaşadığın durum. onun utanç verici hareketleri karşısında, sanki sen yapmışsın gibi yüzünün kızarması ve yerin dibine girme isteği, işte budur.