telefonu ararken elinde bulmak: modern fıkra

sabah telaşıyla evden çıkmaya çalışıyorum. anahtarımı, cüzdanımı kontrol ettim. bir şey eksik gibi... evet, telefonum nerede? yatağın altı, masanın üzeri, koltuk araları... her yeri didik didik arıyorum. içimden "kesin yine bir yere koydum ve unuttum" diye söyleniyorum. beş dakika sonra pes edip derin bir nefes alıyorum. o sırada elimdeki ağırlığı...