oda sendromu: neden buradaydım ki

mutfak kapısından içeri adımımı attığım an beynimdeki 'ne arıyorduk' düğmesinin kapandığını fark ettim. sanki o eşik sihirli bir unutkanlık bariyeri gibiydi. geri dönüp yatak odasına baktığımda ise 'aha, anahtarlar!' diye bir aydınlanma yaşadım. bir sonraki adımda yine mutfaktaydım ve anahtarları elime aldığımda bu sefer buzdolabına niye bakıyordum onu unutmuştum. günlük...