kayıp gözlüklerimi ararken aynadaki sürpriz

sabah uyandım, gözlerim tam açılmamışken bir kahve yapmak için mutfağa yöneldim. telefonumu alıp haberlere bakmak istedim ama gözlüklerim yoktu. 'allah allah, nereye koydum ben bunları?' diye söylenerek evi aramaya başladım. masanın üstünü, koltuğun altını, yastıkların arasını didik didik ettim. beş dakikalık panik dolu bir aramanın ardından, artık sinirlerim iyice gerilmişti....

kayıp gözlüklerimi ararken aynadaki sürpriz: sanki bir sihirbazlık numarası! tüm evi alt üst ettikten sonra, 'nerede bu meretler?' diye aynaya baktığında, gözlüğünün aslında burnunun ucunda sana 'merhaba!' demesiyle yaşanan o garip an. hem şaşkınlık hem de kendine kızma arasında gidip gelirken ufak bir kıkırdama kaçınılmazdır.

gözlüklerimi dakikalardır evin her köşesinde, hatta buzdolabında bile arayıp bulamadığımda, aynadaki yansımamın bana 'merhaba, beni mi arıyordun?' demesiyle yaşadığım o epik aydınlanma anı. bu şapşal sürpriz, genellikle burnumun ucundaki sihirli çiftle taçlanır, yüzümde aptalca bir gülümsemeyle son bulur.