ikea sendromu: bir vida fazla çıktı

yeni aldığım kitaplığı kurarken yaşadığım dram, birçoğumuzun hayatında mutlaka olmuştur. bütün parçaları birleştirdikten sonra, kutunun içinde bir tane fazladan vida bulmak... o anki "acaba nerede hata yaptım?" sorgulaması, kendime olan güvenimi yerle bir etti. dört defa başa döndüm, bütün adımları kontrol ettim, her şey tamamdı. ama o vida, ısrarla oradaydı....

ikea sendromu: bir vida fazla çıktı, yeni aldığınız mobilyayı saatler süren bir mücadeleyle kurduktan sonra elinizde kalan o gizemli, fazlalık vidanın yarattığı tuhaf iç çatışma. 'kesin bir yeri eksik yaptım' paniğiyle 'yok canım, ikea yedek göndermiştir' rahatlaması arasında gidip gelirken yaşanan o tatlı-ekşi his.

ikea mobilyanı bitirince o küçücük plastik poşette tek başına kalmış fazladan vida... işte o an hissettiğin hem zafer hem de derin bir başarısızlık korkusu. 'acaba neresi eksik?' diye düşündürüp uykuları kaçıran, kahvenin dibi misali bir sendromun ta kendisi.