çekmeli kapıyı itme sendromu

bir gün aceleyle bir binaya giriyordum. önümde şık bir cam kapı. tabi ben otomatik olarak elimi uzattım ve kapıyı 'it'mek için tüm gücümle yüklendim. kapı hareket etmedi. biraz daha zorladım, tık yok. alnımda hafif bir ter belirdi. tam 'bu kapı bozuk herhalde' diye düşünürken, küçük bir yazıyı fark ettim: 'çekiniz'....

çekmeli kapıyı itme sendromu: beynin o an 'çek' yazısını okuyamama laneti. genelde kapının önünde hafif bir mücadeleyle, dışarıdan da bir bakış eşliğinde tecrübe edilir. insanlığın en küçük, en evrensel utanç anlarından biridir.

çekmeli kapıyı itme sendromu: insanlığın bitmek bilmeyen bu trajikomik dramı, özellikle sabah kahvesi henüz etki etmemişken ya da telefonla konuşurken nükseder. kapıda kocaman harflerle 'çek' yazsa bile, o anlık bir hipnozla itme girişiminde bulunup sonraki saniyede gelen utanç dalgasıyla yüzleşme sanatıdır.